самапло́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самапло́дны самапло́дная самапло́днае самапло́дныя
Р. самапло́днага самапло́днай
самапло́днае		 самапло́днага самапло́дных
Д. самапло́днаму самапло́днай самапло́днаму самапло́дным
В. самапло́дны (неадуш.)
самапло́днага (адуш.)		 самапло́дную самапло́днае самапло́дныя (неадуш.)
самапло́дных (адуш.)
Т. самапло́дным самапло́днай
самапло́днаю		 самапло́дным самапло́днымі
М. самапло́дным самапло́днай самапло́дным самапло́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

самапло́дны самопло́дный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

самапло́дны, ‑ая, ‑ае.

Здольны ўтвараць завязь пры самаапыленні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самопло́дный самапло́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)