сала́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сала́ш |
салашы́ |
| Р. |
салаша́ |
салашо́ў |
| Д. |
салашу́ |
салаша́м |
| В. |
сала́ш |
салашы́ |
| Т. |
салашо́м |
салаша́мі |
| М. |
салашы́ |
салаша́х |
Крыніцы:
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сала́ш, ‑а, м.
Абл. Будан. Дзед Талаш ведаў у пушчы мазырскіх лясоў спрытна пабудаваныя салашы, дзе летам мелі прыпынак смалакуры. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)