Сады́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сады́
Р. Садо́ў
Д. Сада́м
В. Сады́
Т. Сада́мі
М. Сада́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кве́цень, -і, ж., зб.

Кветкі (на дрэвах, раслінах, лузе і пад.); цвіценне.

К. садоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

садаво́дства, -а, н.

1. Развядзенне садоў як галіна раслінаводства.

2. Асобная гаспадарка, занятая развядзеннем садовых культур.

|| прым. садаво́дчы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

са́д

‘установа’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. са́д сады́
Р. са́да садо́ў
Д. са́ду сада́м
В. са́д сады́
Т. са́дам сада́мі
М. са́дзе сада́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

са́д

‘участак зямлі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. са́д сады́
Р. са́ду садо́ў
Д. са́ду сада́м
В. са́д сады́
Т. са́дам сада́мі
М. са́дзе сада́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

садаво́дства, ‑а, н.

1. Развядзенне садоў. Займацца садаводствам.

2. Галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца развядзеннем садоў; навука аб развядзенні садоў. Курс садаводства.

3. Асобная гаспадарка, занятая развядзеннем садовых культур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

я́слі-сад

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. я́слі-сад я́слі-сады́
Р. я́сляў-са́да я́сляў-садо́ў
Д. я́слям-са́ду я́слям-сада́м
В. я́слі-сад я́слі-сады́
Т. я́слямі-са́дам я́слямі-сада́мі
М. я́слях-са́дзе я́слях-сада́х

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сад-я́слі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сад-я́слі сады́-я́слі
Р. са́да-я́сляў садо́ў-я́сляў
Д. са́ду-я́слям сада́м-я́слям
В. сад-я́слі сады́-я́слі
Т. са́дам-я́слямі сада́мі-я́слямі
М. са́дзе-я́слях сада́х-я́слях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

садаўлада́льнік, ‑а, м.

Уладальнік саду (садоў).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зе́лень, -і, ж.

1. Зялёны колер, што-н. зялёнае.

2. Расліннасць, расліны.

З. садоў.

Сакавітая з. лугу.

3. зб. Некаторыя віды гародніны і траў што скарыстоўваюцца ў ежу.

Пакласці ў суп з.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)