саа́мскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
саа́мскі |
саа́мская |
саа́мскае |
саа́мскія |
| Р. |
саа́мскага |
саа́мскай саа́мскае |
саа́мскага |
саа́мскіх |
| Д. |
саа́мскаму |
саа́мскай |
саа́мскаму |
саа́мскім |
| В. |
саа́мскі (неадуш.) саа́мскага (адуш.) |
саа́мскую |
саа́мскае |
саа́мскія (неадуш.) саа́мскіх (адуш.) |
| Т. |
саа́мскім |
саа́мскай саа́мскаю |
саа́мскім |
саа́мскімі |
| М. |
саа́мскім |
саа́мскай |
саа́мскім |
саа́мскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
саа́мскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да саамаў, які належыць, уласцівы, ім. Саамская мова. Саамскі быт, Саамскія песні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саа́мы, -аў, адз. саа́м, -а, м.
Народ, які насяляе Кольскі паўвостраў, а таксама поўнач Фінляндыі, Нарвегіі і Швецыі.
|| ж. саа́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак.
|| прым. саа́мскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
саа́мский саа́мскі;
саа́мский язы́к саа́мская мо́ва;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)