рэ́ній

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэ́ній
Р. рэ́нію
Д. рэ́нію
В. рэ́ній
Т. рэ́ніем
М. рэ́ніі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́ній, -нію м., хим. ре́ний

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́ній, ‑ю, м.

Цяжкі тугаплаўкі метал, падобны на плаціну.

[Ад назвы Рэйнскай вобласці Германіі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ре́ний хим. рэ́ній, -нію м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)