рэ́йдар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Ваенны карабель, які вядзе на марскіх шляхах самастойныя аперацыі па знішчэнні транспартных, гандлёвых суднаў праціўніка.

|| прым. рэ́йдарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэ́йдар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́йдар рэ́йдары
Р. рэ́йдара рэ́йдараў
Д. рэ́йдару рэ́йдарам
В. рэ́йдар рэ́йдары
Т. рэ́йдарам рэ́йдарамі
М. рэ́йдары рэ́йдарах

Іншыя варыянты: рэ́йдэр.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́йдар м., воен. ре́йдер

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ре́йдер воен. рэ́йдар, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́йдэр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́йдэр рэ́йдэры
Р. рэ́йдэра рэ́йдэраў
Д. рэ́йдэру рэ́йдэрам
В. рэ́йдэр рэ́йдэры
Т. рэ́йдэрам рэ́йдэрамі
М. рэ́йдэры рэ́йдэрах

Іншыя варыянты: рэ́йдар.

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)