рэзерво́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэзерво́вы рэзерво́вая рэзерво́вае рэзерво́выя
Р. рэзерво́вага рэзерво́вай
рэзерво́вае		 рэзерво́вага рэзерво́вых
Д. рэзерво́ваму рэзерво́вай рэзерво́ваму рэзерво́вым
В. рэзерво́вы (неадуш.)
рэзерво́вага (адуш.)		 рэзерво́вую рэзерво́вае рэзерво́выя (неадуш.)
рэзерво́вых (адуш.)
Т. рэзерво́вым рэзерво́вай
рэзерво́ваю		 рэзерво́вым рэзерво́вымі
М. рэзерво́вым рэзерво́вай рэзерво́вым рэзерво́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэзерво́вы в разн. знач. резе́рвный;

~выя вайско́выя ча́сці — резе́рвные войсковы́е ча́сти;

р. капіта́л — резе́рвный капита́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэзерво́вы, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца ў запасе, у рэзерве. Рэзервовы фонд. Рэзервовы цягнік. Рэзервовая армія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэзе́рв, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Запас, адкуль чэрпаюцца новыя сілы, рэсурсы.

Рэзервы вытворчасці.

Выкарыстаць усе рэзервы.

2. Воінскія фарміраванні, прызначаныя для стварэння новых ці ўмацавання дзеючых груповак.

Адвесці дывізію ў р.

3. Састаў ваеннаабавязаных, што прызываюцца ў армію па мабілізацыі.

○

Працоўныя рэзервы — пра моладзь, якая атрымлівае ў спецыяльных навучальных установах прафесіі кваліфікаваных рабочых.

|| прым. рэзерво́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

резе́рвный в разн. знач. рэзерво́вы;

резе́рвные войсковы́е ча́сти рэзерво́выя вайско́выя ча́сці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)