рэда́ктарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рэда́ктарка |
рэда́ктаркі |
| Р. |
рэда́ктаркі |
рэда́ктарак |
| Д. |
рэда́ктарцы |
рэда́ктаркам |
| В. |
рэда́ктарку |
рэда́ктарак |
| Т. |
рэда́ктаркай
рэда́ктаркаю |
рэда́ктаркамі |
| М. |
рэда́ктарцы |
рэда́ктарках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэда́ктар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Чалавек, які рэдагуе што-н.; спецыяліст па рэдагаванні.
Р. газеты.
Адказны р.
Тэхнічны р.
|| ж. рэда́ктарка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак (разм.).
|| прым. рэда́ктарскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)