ры́тмавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́тмавы |
ры́тмавая |
ры́тмавае |
ры́тмавыя |
| Р. |
ры́тмавага |
ры́тмавай
ры́тмавае |
ры́тмавага |
ры́тмавых |
| Д. |
ры́тмаваму |
ры́тмавай |
ры́тмаваму |
ры́тмавым |
| В. |
ры́тмавы (неадуш.)
ры́тмавага (адуш.) |
ры́тмавую |
ры́тмавае |
ры́тмавыя (неадуш.)
ры́тмавых (адуш.) |
| Т. |
ры́тмавым |
ры́тмавай
ры́тмаваю |
ры́тмавым |
ры́тмавымі |
| М. |
ры́тмавым |
ры́тмавай |
ры́тмавым |
ры́тмавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рытм, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Раўнамернае чаргаванне якіх-н. элементаў (гукавых, рухальных).
Музычны р.
Р. верша.
Р. рухаў.
Танцавальныя рытмы.
Сардэчны р.
2. перан. Наладжаны ход чаго-н., размеранасць у праходжанні чаго-н.
Р. жыцця.
Рабочы р.
|| прым. рытмі́чны, -ая, -ае і ры́тмавы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)