ры́жыкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́жыкавы |
ры́жыкавая |
ры́жыкавае |
ры́жыкавыя |
| Р. |
ры́жыкавага |
ры́жыкавай ры́жыкавае |
ры́жыкавага |
ры́жыкавых |
| Д. |
ры́жыкаваму |
ры́жыкавай |
ры́жыкаваму |
ры́жыкавым |
| В. |
ры́жыкавы (неадуш.) ры́жыкавага (адуш.) |
ры́жыкавую |
ры́жыкавае |
ры́жыкавыя (неадуш.) ры́жыкавых (адуш.) |
| Т. |
ры́жыкавым |
ры́жыкавай ры́жыкаваю |
ры́жыкавым |
ры́жыкавымі |
| М. |
ры́жыкавым |
ры́жыкавай |
ры́жыкавым |
ры́жыкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ры́жыкавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рыжыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́жык, -а, мн. -і, -аў, м.
Ядомы пласціністы грыб з рыжай шапачкай.
|| прым. ры́жыкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)