рыбахо́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рыбахо́дны рыбахо́дная рыбахо́днае рыбахо́дныя
Р. рыбахо́днага рыбахо́днай
рыбахо́днае		 рыбахо́днага рыбахо́дных
Д. рыбахо́днаму рыбахо́днай рыбахо́днаму рыбахо́дным
В. рыбахо́дны (неадуш.)
рыбахо́днага (адуш.)		 рыбахо́дную рыбахо́днае рыбахо́дныя (неадуш.)
рыбахо́дных (адуш.)
Т. рыбахо́дным рыбахо́днай
рыбахо́днаю		 рыбахо́дным рыбахо́днымі
М. рыбахо́дным рыбахо́днай рыбахо́дным рыбахо́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рыбахо́дны спец. рыбохо́дный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рыбахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рыбаходу. Рыбаходны шлюз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыбахо́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Прыстасаванне для самастойнага праходу рыбы цераз штучныя і натуральныя перашкоды (плаціны, вадаспады і інш.).

|| прым. рыбахо́дны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рыбохо́дный рыбахо́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)