рукаві́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рукаві́чнік рукаві́чнікі
Р. рукаві́чніка рукаві́чнікаў
Д. рукаві́чніку рукаві́чнікам
В. рукаві́чніка рукаві́чнікаў
Т. рукаві́чнікам рукаві́чнікамі
М. рукаві́чніку рукаві́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рукаві́чнік м., спец. рукави́чник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рукаві́чнік, ‑а, м.

Майстар, які вырабляе рукавіцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рукаві́чніца, ‑ы, ж.

Жан. да рукавічнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рукави́чник спец. рукаві́чнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)