Ро́сь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Ро́сь
Р. Ро́сі
Д. Ро́сі
В. Ро́сь
Т. Ро́ссю
М. Ро́сі

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ро́сь

‘імжа’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ро́сь
Р. ро́сі
Д. ро́сі
В. ро́сь
Т. ро́ссю
М. ро́сі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Россь г.п. Рось, род. Ро́сі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паля́не, ‑ян.

Усходнеславянскае племянное аб’яднанне, якое ў 6–9 ст. займала тэрыторыю лесастэпавага Прыдняпроўя паміж вусцямі Дзясны і Росі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)