Ро́берт
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ро́берт |
Ро́берты |
| Р. |
Ро́берта |
Ро́бертаў |
| Д. |
Ро́берту |
Ро́бертам |
| В. |
Ро́берта |
Ро́бертаў |
| Т. |
Ро́бертам |
Ро́бертамі |
| М. |
Ро́берце |
Ро́бертах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
стро́пальшчык, ‑а, м.
Рабочы, які абслугоўвае строп 1 (у 2 знач.). Затаіў Жорка крыўду на свайго стропальшчыка Роберта. Ну, напарніка свайго, які стаіць унізе і чапляе на кран грузы. Беразняк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)