рафіно́вачны, -ая, -ае (спец.).

Які прызначаны, служыць для рафінавання.

Рафіновачная печ.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рафіно́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рафіно́вачны рафіно́вачная рафіно́вачнае рафіно́вачныя
Р. рафіно́вачнага рафіно́вачнай
рафіно́вачнае		 рафіно́вачнага рафіно́вачных
Д. рафіно́вачнаму рафіно́вачнай рафіно́вачнаму рафіно́вачным
В. рафіно́вачны (неадуш.)
рафіно́вачнага (адуш.)		 рафіно́вачную рафіно́вачнае рафіно́вачныя (неадуш.)
рафіно́вачных (адуш.)
Т. рафіно́вачным рафіно́вачнай
рафіно́вачнаю		 рафіно́вачным рафіно́вачнымі
М. рафіно́вачным рафіно́вачнай рафіно́вачным рафіно́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рафіно́вачны рафиниро́вочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рафіно́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны, служыць для рафінавання. Рафіновачная печ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)