расчышча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расчышча́ю расчышча́ем
2-я ас. расчышча́еш расчышча́еце
3-я ас. расчышча́е расчышча́юць
Прошлы час
м. расчышча́ў расчышча́лі
ж. расчышча́ла
н. расчышча́ла
Загадны лад
2-я ас. расчышча́й расчышча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расчышча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расчышча́ць несов., прям., перен. расчища́ть; см. расчы́сціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расчысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчы́сціць, -чы́шчу, -чы́сціш, -чы́сціць; -чы́шчаны; зак., што.

Ачысціць, вызваліць ад чаго-н.; прыбраць што-н.

Р. дарожку ад снегу.

|| незак. расчышча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. расчышчэ́нне, -я, н. і расчы́стка, -і, ДМ -тцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расчища́ть несов. расчышча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчышчэ́нне ср. расчи́стка ж.; см. расчышча́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расчышчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчышчаць — расчысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчышча́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да расчысціцца.

2. Зал. да расчышчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчы́стка, ‑і, ДМ ‑стцы; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчышчаць — расчысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчышча́цца несов., возвр., страд. расчища́ться; см. расчы́сціцца, расчышча́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)