расча́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расча́лены |
расча́леная |
расча́ленае |
расча́леныя |
| Р. |
расча́ленага |
расча́ленай расча́ленае |
расча́ленага |
расча́леных |
| Д. |
расча́ленаму |
расча́ленай |
расча́ленаму |
расча́леным |
| В. |
расча́лены (неадуш.) расча́ленага (адуш.) |
расча́леную |
расча́ленае |
расча́леныя (неадуш.) расча́леных (адуш.) |
| Т. |
расча́леным |
расча́ленай расча́ленаю |
расча́леным |
расча́ленымі |
| М. |
расча́леным |
расча́ленай |
расча́леным |
расча́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расча́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расча́лены |
расча́леная |
расча́ленае |
расча́леныя |
| Р. |
расча́ленага |
расча́ленай расча́ленае |
расча́ленага |
расча́леных |
| Д. |
расча́ленаму |
расча́ленай |
расча́ленаму |
расча́леным |
| В. |
расча́лены (неадуш.) расча́ленага (адуш.) |
расча́леную |
расча́ленае |
расча́леныя (неадуш.) расча́леных (адуш.) |
| Т. |
расча́леным |
расча́ленай расча́ленаю |
расча́леным |
расча́ленымі |
| М. |
расча́леным |
расча́ленай |
расча́леным |
расча́леных |
Кароткая форма: расча́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расча́лены тех. расча́ленный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расча́лены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад расчаліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)