расфасо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расфасо́ўваю |
расфасо́ўваем |
| 2-я ас. |
расфасо́ўваеш |
расфасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
расфасо́ўвае |
расфасо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
расфасо́ўваў |
расфасо́ўвалі |
| ж. |
расфасо́ўвала |
| н. |
расфасо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расфасо́ўвай |
расфасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
расфасо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расфасо́ўваць несов. расфасо́вывать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расфасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да расфасаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расфасо́вывать несов., торг. расфасо́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расфасо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да расфасоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расфасо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расфасоўваць — расфасаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расфасо́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расфасоўваць — расфасаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)