расто́ва-су́здальскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расто́ва-су́здальскі расто́ва-су́здальская расто́ва-су́здальскае расто́ва-су́здальскія
Р. расто́ва-су́здальскага расто́ва-су́здальскай
расто́ва-су́здальскае
расто́ва-су́здальскага расто́ва-су́здальскіх
Д. расто́ва-су́здальскаму расто́ва-су́здальскай расто́ва-су́здальскаму расто́ва-су́здальскім
В. расто́ва-су́здальскі (неадуш.)
расто́ва-су́здальскага (адуш.)
расто́ва-су́здальскую расто́ва-су́здальскае расто́ва-су́здальскія (неадуш.)
расто́ва-су́здальскіх (адуш.)
Т. расто́ва-су́здальскім расто́ва-су́здальскай
расто́ва-су́здальскаю
расто́ва-су́здальскім расто́ва-су́здальскімі
М. расто́ва-су́здальскім расто́ва-су́здальскай расто́ва-су́здальскім расто́ва-су́здальскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Расто́ў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Расто́ў
Р. Расто́ва
Д. Расто́ву
В. Расто́ў
Т. Расто́вам
М. Расто́ве

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Росто́в-на-Дону́ г. Расто́ў-на-До́не, род. Расто́ва-на-До́не м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)