рассука́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́ецца і -су́чацца; зак.

Развіцца, распусціцца (пра скручанае).

|| незак. рассу́квацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рассука́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. рассука́ецца
рассу́чацца		 рассука́юцца
рассу́чуцца
Прошлы час
м. рассука́ўся рассука́ліся
ж. рассука́лася
н. рассука́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рассука́цца сов. рассучи́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассука́цца, ‑аецца і ‑сучацца; зак.

Развіцца, раскруціцца (пра што‑н. суканае, ссуканае). Дратва рассукалася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассучи́ться рассука́цца, мног. парассу́квацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассу́квацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да рассукацца.

2. Зал. да рассукваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)