распрага́ць гл. распрэгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распрага́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. распрага́ю распрага́ем
2-я ас. распрага́еш распрага́еце
3-я ас. распрага́е распрага́юць
Прошлы час
м. распрага́ў распрага́лі
ж. распрага́ла
н. распрага́ла
Загадны лад
2-я ас. распрага́й распрага́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час распрага́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

распрага́ць несов. распряга́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распрага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распрэгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распрэ́гчы, -прагу́, -пражэ́ш, -пражэ́; -пражо́м, -пражаце́, -прагу́ць; распро́г, -прэ́гла і -прагла́, -прэ́гла і -прагло́; распражы́; -прэ́жаны; зак., каго-што.

Вызваліць ад вупражы, выпрагчы.

Р. каня.

|| незак. распрага́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. распрага́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распряга́ть несов. распрага́ць, выпрага́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распрага́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распрагаць — распрэгчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распрага́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да распрэгчыся.

2. Зал. да распрагаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распрага́цца несов., возвр., страд. распряга́ться; см. распрэ́гчыся, распрага́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Расто́рыч ’інструмент накшталт цыркуля, якім вырэзваюцца дны (у бандарстве)’ (Серб.). Да зато́рыч ’тс’ (гл., значэнне пададзена недакладна, пра што сведчыць суфікс nomina instrumenti ‑ыч) у выніку дыферэнцыяцыі прыставак раз‑/рас‑ і за‑, параўн. запрагаць і распрагаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)