расплю́шчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расплю́шчваю расплю́шчваем
2-я ас. расплю́шчваеш расплю́шчваеце
3-я ас. расплю́шчвае расплю́шчваюць
Прошлы час
м. расплю́шчваў расплю́шчвалі
ж. расплю́шчвала
н. расплю́шчвала
Загадны лад
2-я ас. расплю́шчвай расплю́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расплю́шчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расплю́шчваць I несов. (глаза) открыва́ть, раскрыва́ть

расплю́шчваць II несов. расплю́щивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расплю́шчваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расплюшчыць ​1.

расплю́шчваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расплюшчыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплю́щивать несов.

1. (делать плоским) расплю́шчваць, распле́скваць;

2. (раздавливать) расплю́шчваць, разду́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расплю́шчванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расплюшчваць ​1 — расплюшчыць ​1.

расплю́шчванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расплюшчваць ​2 — расплюшчыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплю́шчванне I ср. открыва́ние, раскрыва́ние; см. расплю́шчваць I

расплю́шчванне II ср. расплю́щивание; см. расплю́шчваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расплю́шчвацца ​1, ‑аецца.

Незак. да расплюшчыцца ​1.

расплю́шчвацца ​2, ‑аецца; незак.

1. Незак. да расплюшчыцца ​2.

2. Зал. да расплюшчваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплю́шчвацца I несов., возвр., страд. открыва́ться, раскрыва́ться; см. расплю́шчыцца I, расплю́шчваць I

расплю́шчвацца II несов., возвр., страд. расплю́щиваться; см. расплю́шчыцца II, расплю́шчваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дабудзі́цца, ‑буджуся, ‑будзішся, ‑будзіцца; зак.

З цяжкасцю разбудзіць, прымусіць прачнуцца каго‑н. Дабудзіцца Васілька было не так проста. Ён брыкаўся, нешта мармытаў і ўпарта не жадаў расплюшчваць вачэй. Зуб. Санлівага не дабудзішся, лянівага не дашлешся. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размыка́ть несов.

1. размыка́ць; см. разомкну́ть​ 1;

2. (глаза) расплю́шчваць; (губы) расту́льваць;

3. (руки) разніма́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)