распластава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распласту́ю |
распласту́ем |
| 2-я ас. |
распласту́еш |
распласту́еце |
| 3-я ас. |
распласту́е |
распласту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
распластава́ў |
распластава́лі |
| ж. |
распластава́ла |
| н. |
распластава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распласту́й |
распласту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распластава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
распластава́ць сов.
1. распластова́ть;
2. расслои́ть;
р. слюду́ — расслои́ть слюду́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распластава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
Раздзяліць на пласты. Распластаваць кардон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распластова́ть сов. распластава́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распласто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распластаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распластава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад распластаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распласто́ўваць несов. рассла́ивать; см. распластава́ць 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расслои́ть сов.
1. распластава́ць, расслаі́ць;
2. перен. расслаі́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распластава́ны
1. распла́станный, распласто́ванный;
2. расслоённый; см. распластава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
распласто́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распластоўваць — распластаваць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. распластоўвацца — распластавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)