распатво́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распатво́ру |
распатво́рым |
| 2-я ас. |
распатво́рыш |
распатво́рыце |
| 3-я ас. |
распатво́рыць |
распатво́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
распатво́рыў |
распатво́рылі |
| ж. |
распатво́рыла |
| н. |
распатво́рыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
распатво́р |
распатво́рце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
распатво́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Распатвор́ыць ’распусціць пры патуранні, раздурыць’ (Янк. 3., Жд. 1), ’разбэсціць’ (Мат. Гом.), ’распесціць’ (маг., Наша слова, 2002, 16 кастр.), распотворы́ць ’распусціць, даць волю’ (ельск., Жыв. НС). Гл. патвараць, патвор.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)