расклё́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расклё́шваю расклё́шваем
2-я ас. расклё́шваеш расклё́шваеце
3-я ас. расклё́швае расклё́шваюць
Прошлы час
м. расклё́шваў расклё́швалі
ж. расклё́швала
н. расклё́швала
Загадны лад
2-я ас. расклё́швай расклё́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расклё́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расклёшваць несов. расклёшивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расклёшваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расклёшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расклёшыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак., што.

Расшырыць унізе пры кройцы.

Р. спадніцу.

|| незак. расклёшваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расклёшивать несов. расклёшваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расклёшвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да расклёшваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расклёшванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расклёшваць — расклёшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)