расклё́шванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расклё́шванне
Р. расклё́швання
Д. расклё́шванню
В. расклё́шванне
Т. расклё́шваннем
М. расклё́шванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расклёшванне ср. расклёшивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расклёшванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расклёшваць — расклёшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расклёшивание расклёшванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)