расква́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расква́шваю расква́шваем
2-я ас. расква́шваеш расква́шваеце
3-я ас. расква́швае расква́шваюць
Прошлы час
м. расква́шваў расква́швалі
ж. расква́швала
н. расква́швала
Загадны лад
2-я ас. расква́швай расква́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расква́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расква́шваць несов., прост. расква́шивать; см. расква́сіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расква́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да расквасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расква́сіць, -ква́шу, -ква́сіш, -ква́сіць; -ква́шаны; зак., што (разм.).

1. Размачыць, зрабіць гразкім.

Дарогу расквасіла (безас.), не праехаць.

2. Разбіць да крыві (нос, твар).

Р. нос.

|| незак. расква́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расква́шивать несов., прост. расква́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)