расквахта́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расквахчу́ся раскво́хчамся
2-я ас. раскво́хчашся раскво́хчацеся
3-я ас. раскво́хчацца раскво́хчуцца
Прошлы час
м. расквахта́ўся расквахта́ліся
ж. расквахта́лася
н. расквахта́лася
Загадны лад
2-я ас. расквахчы́ся расквахчы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час расквахта́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

расквахта́цца сов., прям., перен., разг. расклохта́ться, расквохта́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расквахта́цца,

гл. расквактацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Расквахта́цца ’наракаць, прычытаць, прыгаворваць’ (ТСБМ, Бяльк.), расквакта́цца ’наракаць, стагнаць’ (ТСБМ, Байк. і Некр., Растарг.). Гл. квахта́ць, квактаць,

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

расквакта́цца, ‑квакчуся, ‑квокчашся, ‑квокчацца і расквахта́цца, ‑квахчуся, ‑квохчашся, ‑квохчацца; зак.

Пачаць моцна і доўга квактаць (квахтаць). [Стась:] Ну чаго вы так расквакталіся над ёй? У яе яшчэ ўсё жыццё наперадзе. Губарэвіч. Расквахталася, як курыца на дождж. Прымаўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расквакта́цца сов., см. расквахта́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Раско́хацца ’развохкацца, развойкацца’, ’расквахтацца’ (Ян.). Ад гукапераймальнага кох (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)