раската́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раската́ю |
раската́ем |
| 2-я ас. |
раската́еш |
раската́еце |
| 3-я ас. |
раската́е |
раската́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
раската́ў |
раската́лі |
| ж. |
раската́ла |
| н. |
раската́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
раската́й |
раската́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
раската́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раската́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.; каго-што.
Катаючы, надаць вялікую хуткасць каму‑, чаму‑н. Раскатаў санкі і пусціў з гары.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Разка́ты ’разгорнуты, распрастаны’ (напр.: лісце бульбы) (Ян.). Утворана ад раската́ць, гл. катаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)