раскасма́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскасма́чваю |
раскасма́чваем |
| 2-я ас. |
раскасма́чваеш |
раскасма́чваеце |
| 3-я ас. |
раскасма́чвае |
раскасма́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
раскасма́чваў |
раскасма́чвалі |
| ж. |
раскасма́чвала |
| н. |
раскасма́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
раскасма́чвай |
раскасма́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
раскасма́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раскасма́чваць несов., разг. раскосма́чивать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
раскасма́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да раскасмаціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскосма́чивать несов. раскасма́чваць, раскалма́чваць, раскудла́чваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
раскасма́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да раскасмаціцца.
2. Зал. да раскасмачваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)