разо́рысты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разо́рысты |
разо́рыстая |
разо́рыстае |
разо́рыстыя |
| Р. |
разо́рыстага |
разо́рыстай
разо́рыстае |
разо́рыстага |
разо́рыстых |
| Д. |
разо́рыстаму |
разо́рыстай |
разо́рыстаму |
разо́рыстым |
| В. |
разо́рысты (неадуш.)
разо́рыстага (адуш.) |
разо́рыстую |
разо́рыстае |
разо́рыстыя (неадуш.)
разо́рыстых (адуш.) |
| Т. |
разо́рыстым |
разо́рыстай
разо́рыстаю |
разо́рыстым |
разо́рыстымі |
| М. |
разо́рыстым |
разо́рыстай |
разо́рыстым |
разо́рыстых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разо́рысты, ‑ая, ‑ае.
З вялікай колькасцю разор. А ўдаль, направа і налева, цягнуцца вузкія палоскі — камяністыя, разорыстыя. Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
боро́здчатый баразнава́ты, разо́рысты; раўчукава́ты; (морщинистый) маршчы́ністы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)