размнажэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. размнажэ́нне
Р. размнажэ́ння
Д. размнажэ́нню
В. размнажэ́нне
Т. размнажэ́ннем
М. размнажэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размнажэ́нне ср.

1. размноже́ние;

2. размноже́ние, разведе́ние;

1, 2 см. размнажа́ць;

3. биол. размноже́ние;

бяспо́лае р. — беспо́лое размноже́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размнажэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. размнажаць — размножыць і размнажацца — размножыцца.

2. Аднаўленне патомства жывёльным або раслінным арганізмам. Бясполае размнажэнне. Палавое размнажэнне. Вегетатыўнае размнажэнне раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размно́жыцца, -жуся, -жышся, -жыцца; зак.

1. Павялічыцца ў колькасці, ліку.

2. Распладзіцца, развесціся (пра раслінныя і жывёльныя арганізмы).

Размножыліся бабры.

|| незак. размнажа́цца, -а́ецца.

|| наз. размнажэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размно́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., каго-што.

1. Павялічыць колькасна.

Р. тэкст даклада.

2. Распладзіць, развесці.

Р. каштоўную пароду коней.

|| незак. размнажа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. размнажэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяспо́лы, ‑ая, ‑ае.

Які не мае прыкмет полу.

•••

Бясполае размнажэнне гл. размнажэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размноже́ние

1. размнажэ́нне, -ння ср.; неоконч. размно́жванне, -ння ср.;

размноже́ние ру́кописи размнажэ́нне (размно́жванне) ру́капісу;

2. распло́джванне, -ння ср., размнажэ́нне, -ння ср., развядзе́нне, -ння ср.; см. размножа́ть;

3. биол. размнажэ́нне, -ння ср.;

полово́е размноже́ние палаво́е размнажэ́нне;

размноже́ние деле́нием размнажэ́нне дзяле́ннем.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вегетаты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для жыўлення, росту жывёльных і раслінных арганізмаў. Вегетатыўныя органы.

•••

Вегетатыўнае размнажэнне гл. размнажэнне.

Вегетатыўная нервовая сістэма гл. сістэма.

[Лац. vegetativus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяспо́лы беспо́лый;

○ ~лае размнажэ́нне — биол. беспо́лое размноже́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяспо́лы, -ая, -ае.

Які не мае адзнак полу.

Бясполая істота.

○

Бясполае размнажэнне — форма размнажэння, пры якой арганізм узнаўляе сябе самастойна, без усялякага ўдзелу іншай асобіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)