разляпля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разляпля́ю разляпля́ем
2-я ас. разляпля́еш разляпля́еце
3-я ас. разляпля́е разляпля́юць
Прошлы час
м. разляпля́ў разляпля́лі
ж. разляпля́ла
н. разляпля́ла
Загадны лад
2-я ас. разляпля́й разляпля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разляпля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разляпля́ць несов., см. разле́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разляпля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да разляпіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разляпі́ць, -ляплю́, -ле́піш, -ле́піць: -ле́плены; зак., што.

1. Раз’яднаць тое. што зляпілася.

Не р. лісты ў кнізе.

2. Наляпіць, прыляпіць у многіх месцах.

Р. афішы.

|| незак. разле́пліваць, -аю, -аеш, -ае і разляпля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разлепля́ть несов., разг. разле́пліваць, разляпля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разляпля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да разляціцца.

2. Зал. да разляпляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)