разля́паць, -аю, -аеш, -е; зак.

Раскідаць што-н. густое, ліпкае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разля́паць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разля́паю разля́паем
2-я ас. разля́паеш разля́паеце
3-я ас. разля́пае разля́паюць
Прошлы час
м. разля́паў разля́палі
ж. разля́пала
н. разля́пала
Загадны лад
2-я ас. разля́пай разля́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час разля́паўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разля́паць сов., разг. разля́пать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разля́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Раскідаць што‑н. густое, ліпкае. Разляпаць цеста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разля́пать сов., прост. разля́паць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разля́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разляпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)