раздрабле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. раздрабле́нне
Р. раздрабле́ння
Д. раздрабле́нню
В. раздрабле́нне
Т. раздрабле́ннем
М. раздрабле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раздрабле́нне ср. раздробле́ние; см. раздрабля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздрабле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздрабляць — раздрабіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. раздрабляцца — раздрабіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздрабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць, -ро́блены; зак., што.

1. гл. драбіць.

2. Выразіць больш дробнымі адзінкамі.

Р. метры ў сантыметры.

|| незак. раздрабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. раздрабле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздробле́ние

1. раздрабле́нне, -ння ср., раздрабне́нне, -ння ср., раскры́шванне, -ння ср., растру́шчванне, -ння ср.;

2. раздрабле́нне, -ння ср., раздрабне́нне, -ння ср.;

3. раздрабле́нне, -ння ср.; см. раздробля́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)