развяза́ть сов., прям., перен. развяза́ць, мног. паразвя́зваць;

◊

развяза́ть войну́ развяза́ць вайну́;

развяза́ть ру́ки (кому) развяза́ць ру́кі (каму);

развяза́ть язы́к развяза́ць язы́к;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

развяза́ць сов., в разн. знач. развяза́ть;

р. канцы́ вяро́ўкі — развяза́ть концы́ верёвки;

р. павя́зку — развяза́ть повя́зку;

◊ р. вайну́ — развяза́ть войну́;

р. ру́кі — развяза́ть ру́ки;

р. язы́к — развяза́ть язы́к;

хоць пуп развяжы́ — до отва́ла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наразвя́зваць сов. (во множестве) развяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паразвя́зваць сов. (о многом) развяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паразбэ́рсваць сов., разг. (о многом) развяза́ть, распу́тать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разлыга́ць сов.

1. разниза́ть;

2. развяза́ть; расча́лить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расшмаргну́ць сов.

1. (занавески и т.п.) раздёрнуть;

2. (затяжную петлю) развяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парасшмо́ргваць сов. (о многом)

1. (занавески) раздёрнуть;

2. (верёвку, шнурок и т.п.) развяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбарса́ць сов., разг.

1. развяза́ть обо́ры лапте́й;

2. распу́тать;

р. ні́ткі — распу́тать ни́тки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параспуска́ць сов. (о многих, о многом)

1. в разн. знач. распусти́ть;

2. распусти́ть; разбалова́ть, избалова́ть;

3. (крылья) распра́вить;

4. (сноп) разостла́ть;

5. (воз) развяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)