Verbum

анлайнавы слоўнік

разве́йваць гл. развеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разве́йваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	разве́йваю	разве́йваем
2-я ас.	разве́йваеш	разве́йваеце
3-я ас.	разве́йвае	разве́йваюць
Прошлы час
м.	разве́йваў	разве́йвалі
ж.	разве́йвала
н.	разве́йвала
Загадны лад
2-я ас.	разве́йвай	разве́йвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	разве́йваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разве́йваць несов.

1. (разносить ветром, дуновением) разве́ивать, рассе́ивать;

2. перен. (о мыслях, настроении и т.п.) рассе́ивать; разве́ивать; разгоня́ть;

1, 2 см. разве́яць ^{1, 2}

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разве́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да развеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разве́яць, -ве́ю, -ве́еш, -ве́е; -ве́й; -ве́яны; зак., што.

1. Разнесці ў розныя бакі (ветрам).

Віхор падхапіў шматкі сухога сена, падняў іх угару і развеяў.

2. перан. Рассеяць, знішчыць, разагнаць.

Р. трывогу.

Р. сумненні.

|| незак. разве́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разве́ивать несов., прям., перен. разве́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разве́йвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да развеяцца.

2. Зал. да развейваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разве́йванне ср. разве́ивание, рассе́ивание; см. разве́йваць ¹

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассе́ивать несов.

1. (разгонять) разганя́ць;

2. (свет, энергию) рассе́йваць;

3. перен. (сомнения, тревогу) рассе́йваць, разве́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разноси́ть^I несов., в разн. знач. разно́сіць; (тучи, облака — ещё) разганя́ць, разве́йваць; (разбивать — ещё) разбіва́ць; (раздувать, делать пухлым — ещё) безл., разг. распіра́ць; см. разнести́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)