разва́раны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разва́раны разва́раная разва́ранае разва́раныя
Р. разва́ранага разва́ранай
разва́ранае		 разва́ранага разва́раных
Д. разва́ранаму разва́ранай разва́ранаму разва́раным
В. разва́раны (неадуш.)
разва́ранага (адуш.)		 разва́раную разва́ранае разва́раныя (неадуш.)
разва́раных (адуш.)
Т. разва́раным разва́ранай
разва́ранаю		 разва́раным разва́ранымі
М. разва́раным разва́ранай разва́раным разва́раных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разва́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разва́раны разва́раная разва́ранае разва́раныя
Р. разва́ранага разва́ранай
разва́ранае		 разва́ранага разва́раных
Д. разва́ранаму разва́ранай разва́ранаму разва́раным
В. разва́раны (неадуш.)
разва́ранага (адуш.)		 разва́раную разва́ранае разва́раныя (неадуш.)
разва́раных (адуш.)
Т. разва́раным разва́ранай
разва́ранаю		 разва́раным разва́ранымі
М. разва́раным разва́ранай разва́раным разва́раных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разва́раны разва́ренный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разва́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разва́раны разва́раная разва́ранае разва́раныя
Р. разва́ранага разва́ранай
разва́ранае		 разва́ранага разва́раных
Д. разва́ранаму разва́ранай разва́ранаму разва́раным
В. разва́раны (неадуш.)
разва́ранага (адуш.)		 разва́раную разва́ранае разва́раныя (неадуш.)
разва́раных (адуш.)
Т. разва́раным разва́ранай
разва́ранаю		 разва́раным разва́ранымі
М. разва́раным разва́ранай разва́раным разва́раных

Кароткая форма: разва́рана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разва́раны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад разварыць.

2. у знач. прым. Які добра ўварыўся, разварыўся. Ад кашы-канцэнтрату пахла лаўровым лістам і тлушчам, разваранай грэчкай і прыемным яловым дымам. Асіпенка. Ясачка любіла піць развараную макуху. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разва́ренный разва́раны, мног. паразва́рваны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)