разапха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак. (разм.).

1. каго-што. Пхаючы, размясціць па розных месцах, парассоўваць.

Р. рэчы па паліцах.

2. што. Набіваючы чым-н., прымусіць раздацца; разбіць.

Р. яблыкі па кішэнях.

|| незак. распі́хваць, -аю, -аеш, -ае і распіха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разапха́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разапха́ю разапха́ем
2-я ас. разапха́еш разапха́еце
3-я ас. разапха́е разапха́юць
Прошлы час
м. разапха́ў разапха́лі
ж. разапха́ла
н. разапха́ла
Загадны лад
2-я ас. разапха́й разапха́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разапха́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разапха́ць сов., разг. рассова́ть, распиха́ть;

р. што-не́будзь па кішэ́нях — рассова́ть (распиха́ть) что́-л. по карма́нам

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разапха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм.

1. Пхаючы, размясціць па розных месцах — пра ўсё, многае. Разапхаць рэчы па кутках.

2. Разм. Набіваючы чым‑н., прымусіць раздацца; разбіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распіха́ць² гл. разапхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распі́хваць² гл. разапхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разапха́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад разапхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разапха́ны разг. рассо́ванный, распи́ханный; см. разапха́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распіха́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разапхнуць.

распіха́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разапхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распі́хваць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разапхнуць.

распі́хваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разапхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)