псеўдані́м, -а,
Выдуманае імя, прозвішча, пад якім іншы раз выступаюць
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
псеўдані́м, -а,
Выдуманае імя, прозвішча, пад якім іншы раз выступаюць
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пісьме́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пісьме́ннік | ||
| пісьме́нніка | пісьме́ннікаў | |
| пісьме́нніку | пісьме́ннікам | |
| пісьме́нніка | пісьме́ннікаў | |
| пісьме́ннікам | пісьме́ннікамі | |
| пісьме́нніку | пісьме́нніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пісьме́ннік-рама́нтык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пісьме́ннік-рама́нтык | ||
| пісьменніка-рамантыка | пісьменнікаў-рамантыкаў | |
| пісьменніку-рамантыку | пісьменнікам-рамантыкам | |
| пісьменніка-рамантыка | пісьменнікаў-рамантыкаў | |
| пісьменнікам-рамантыкам | пісьменнікамі-рамантыкамі | |
| пісьменніку-рамантыку | пісьменніках-рамантыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сентыменталі́ст, ‑а,
Прадстаўнік сентыменталізму (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фалькло́р, ‑у,
Вусная народная творчасць.
[Англ. folklore.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
факто́граф, ‑а,
Той, хто апісвае факты, не аналізуючы іх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пісьме́нства, ‑а,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псеўдані́м, ‑а,
Выдуманае імя або прозвішча, пад якімі часта выступаюць
[Ад грэч. pseudōnymos — носьбіт выдуманага імені.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
псіхалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да псіхалогіі, звязаны з ёю.
2. Звязаны з псіхічнай дзейнасцю чалавека.
3. Створаны на паглыбленым паказе псіхалогіі герояў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прарабі́ць, ‑раблю, ‑робіш, ‑робіць;
1.
2.
3. Правесці які‑н. час, працуючы дзе‑н.; прапрацаваць.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)