пяча́танне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пяча́танне
Р. пяча́тання
Д. пяча́танню
В. пяча́танне
Т. пяча́таннем
М. пяча́танні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пяча́танне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пячатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяча́таць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; незак., што.

Узнаўляць (фотаздымак) з негатыва.

|| зак. напяча́таць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны.

|| наз. пяча́танне, -я, н.

П. фотаздымкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)