пятля́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пятля́сты |
пятля́стая |
пятля́стае |
пятля́стыя |
| Р. |
пятля́стага |
пятля́стай
пятля́стае |
пятля́стага |
пятля́стых |
| Д. |
пятля́стаму |
пятля́стай |
пятля́стаму |
пятля́стым |
| В. |
пятля́сты (неадуш.)
пятля́стага (адуш.) |
пятля́стую |
пятля́стае |
пятля́стыя (неадуш.)
пятля́стых (адуш.) |
| Т. |
пятля́стым |
пятля́стай
пятля́стаю |
пятля́стым |
пятля́стымі |
| М. |
пятля́стым |
пятля́стай |
пятля́стым |
пятля́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пятля́сты, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які ўтварае петлі; звілісты, пакручасты. [Галі] здавалася, што за Нежыхавам і свету белага больш нідзе няма, што ўсяго тае і красы, што нежыхаўскал пакручастая, пятлястая рачулка. Сабаленка. [Анежку] можна было параўнаць з ціхаю лясною рэчкаю, якая доўга кацілася пятлястымі нізінамі ў зелені дрэў. Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пятлі́сты, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і пятлясты. У познюю восень сорак першага года, калі ішлі цяжкія баі пад Масквой, пятлістыя дарогі вайны звялі ў адной роце Івана Салаўёва — нядаўняга механіка рамонтных майстэрань — і Сяргея Мажэйку — нядаўняга студэнта. Шахавец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)