пясо́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пясо́чнік пясо́чнікі
Р. пясо́чніка пясо́чнікаў
Д. пясо́чніку пясо́чнікам
В. пясо́чнік пясо́чнікі
Т. пясо́чнікам пясо́чнікамі
М. пясо́чніку пясо́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пясо́чнік м.

1. разг. (ящик с песком) песо́чник;

2. зоол. песо́чник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пясо́чнік, ‑а, м.

Разм.

1. Тое, што і пясочніца (у 4 знач.).

2. Назва дзіцячага касцюма для гульняў з пяском.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

песо́чник​I зоол.

1. (рыба) пясо́чнік, -ка м.;

2. (птица) пясо́чнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

песо́чник​II (ящик с песком) разг. пясо́чнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)