пу́шкінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пу́шкінскі пу́шкінская пу́шкінскае пу́шкінскія
Р. пу́шкінскага пу́шкінскай
пу́шкінскае		 пу́шкінскага пу́шкінскіх
Д. пу́шкінскаму пу́шкінскай пу́шкінскаму пу́шкінскім
В. пу́шкінскі (неадуш.)
пу́шкінскага (адуш.)		 пу́шкінскую пу́шкінскае пу́шкінскія (неадуш.)
пу́шкінскіх (адуш.)
Т. пу́шкінскім пу́шкінскай
пу́шкінскаю		 пу́шкінскім пу́шкінскімі
М. пу́шкінскім пу́шкінскай пу́шкінскім пу́шкінскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эпі́стала, ‑ы, ж.

1. Літаратурны жанр 18 — пачатку 19 стст. — пасланне ў форме пісьма.

2. Уст., цяпер жарт. Пісьмо. У эпістале за 1913 год Максім Багдановіч .. прыгадваў пушкінскія брамы. Клышка.

[Ад грэч. epistole — пісьмо.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)