пузыро́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пузыро́к |
пузыркі́ |
| Р. |
пузырка́ |
пузырко́ў |
| Д. |
пузырку́ |
пузырка́м |
| В. |
пузыро́к |
пузыркі́ |
| Т. |
пузырко́м |
пузырка́мі |
| М. |
пузырку́ |
пузырка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эякуля́цыя, ‑і, ж.
Вывяржэнне семені, сакрэту семянных пузыркоў і прастаты ў самцоў жывёл і ў мужчын.
[Лац. ejaculor — выкідваю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)