пузано́к, -нка́, мн. -нкі́, -нко́ў, м.

Рыба сямейства селядцовых.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пузано́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пузано́к пузанкі́
Р. пузанка́ пузанко́ў
Д. пузанку́ пузанка́м
В. пузанка́ пузанко́ў
Т. пузанко́м пузанка́мі
М. пузанку́ пузанка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пузано́к

‘рыба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пузано́к пузанкі́
Р. пузанка́ пузанко́ў
Д. пузанку́ пузанка́м
В. пузанка́ пузанко́ў
Т. пузанко́м пузанка́мі
М. пузанку́ пузанка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пузано́к зоол. пузано́к, -нка́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пузано́к, -нка́ м.

1. зоол. пузано́к;

2. разг., уменьш.-ласк. буту́з

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пузано́к, ‑нка, м.

Прамысловая рыба сямейства селядцовых з кароткім тулавам і вялікім жыватом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пуза́нчык м., уменьш.-ласк., см. пузано́к 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)