пу́драніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.

Каробачка для пудры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пу́драніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пу́драніца пу́драніцы
Р. пу́драніцы пу́драніц
Д. пу́драніцы пу́драніцам
В. пу́драніцу пу́драніцы
Т. пу́драніцай
пу́драніцаю		 пу́драніцамі
М. пу́драніцы пу́драніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пу́драніца ж. пу́дреница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пу́драніца, ‑ы, ж.

Спецыяльная каробачка для пудры. Пасажыр з верхняй лаўкі.. расказваў, як яму аднойчы зляцела на галаву раскрытая пудраніца нейкай дзяўчыны і як ён потым усю дарогу не мог ачысціцца ад пудры. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́дреница пу́драніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)