псіхі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. псіхі́чны псіхі́чная псіхі́чнае псіхі́чныя
Р. псіхі́чнага псіхі́чнай
псіхі́чнае		 псіхі́чнага псіхі́чных
Д. псіхі́чнаму псіхі́чнай псіхі́чнаму псіхі́чным
В. псіхі́чны (неадуш.)
псіхі́чнага (адуш.)		 псіхі́чную псіхі́чнае псіхі́чныя (неадуш.)
псіхі́чных (адуш.)
Т. псіхі́чным псіхі́чнай
псіхі́чнаю		 псіхі́чным псіхі́чнымі
М. псіхі́чным псіхі́чнай псіхі́чным псіхі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

індывідуа́льна-псіхі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. індывідуа́льна-псіхі́чны індывідуа́льна-псіхі́чная індывідуа́льна-псіхі́чнае індывідуа́льна-псіхі́чныя
Р. індывідуа́льна-псіхі́чнага індывідуа́льна-псіхі́чнай
індывідуа́льна-псіхі́чнае		 індывідуа́льна-псіхі́чнага індывідуа́льна-псіхі́чных
Д. індывідуа́льна-псіхі́чнаму індывідуа́льна-псіхі́чнай індывідуа́льна-псіхі́чнаму індывідуа́льна-псіхі́чным
В. індывідуа́льна-псіхі́чны (неадуш.)
індывідуа́льна-псіхі́чнага (адуш.)		 індывідуа́льна-псіхі́чную індывідуа́льна-псіхі́чнае індывідуа́льна-псіхі́чныя (неадуш.)
індывідуа́льна-псіхі́чных (адуш.)
Т. індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чнай
індывідуа́льна-псіхі́чнаю		 індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чнымі
М. індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чнай індывідуа́льна-псіхі́чным індывідуа́льна-псіхі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нерво́ва-псіхі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нерво́ва-псіхі́чны нерво́ва-псіхі́чная нерво́ва-псіхі́чнае нерво́ва-псіхі́чныя
Р. нерво́ва-псіхі́чнага нерво́ва-псіхі́чнай
нерво́ва-псіхі́чнае		 нерво́ва-псіхі́чнага нерво́ва-псіхі́чных
Д. нерво́ва-псіхі́чнаму нерво́ва-псіхі́чнай нерво́ва-псіхі́чнаму нерво́ва-псіхі́чным
В. нерво́ва-псіхі́чны (неадуш.)
нерво́ва-псіхі́чнага (адуш.)		 нерво́ва-псіхі́чную нерво́ва-псіхі́чнае нерво́ва-псіхі́чныя (неадуш.)
нерво́ва-псіхі́чных (адуш.)
Т. нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чнай
нерво́ва-псіхі́чнаю		 нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чнымі
М. нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чнай нерво́ва-псіхі́чным нерво́ва-псіхі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

клептама́нія, -і, ж. (спец.).

Псіхічнае захворванне, якое заключаецца ў неадольным імкненні да крадзяжу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

звар’яце́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; зак.

1. Захварэць на псіхічнае расстройства.

2. Страціць развагу, раз’юшыцца (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шызафрэні́я, -і, ж.

Цяжкае псіхічнае захворванне, якое характарызуецца парушэннем звязанасці псіхічных працэсаў і зніжэннем псіхічнай дзейнасці.

|| прым. шызафрэні́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

псіхапа́тыя, ‑і, ж.

Душэўнае расстройства, псіхічнае захворванне.

[Ад грэч. psychē — душа і pathos — хвароба, пакуты.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эратама́нія, ‑і, ж.

Кніжн. Хваравіта павышаная палавая ўзбудлівасць; псіхічнае расстройства на эратычнай глебе.

[Ад грэч. érōs, érōtos — каханне і слова манія.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да псіхікі, звязаны з псіхікай. Псіхічная дзейнасць. Псіхічныя працэсы. Псіхічнае захворванне. Псіхічная атака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шызафрэні́я, ‑і, ж.

Цяжкае псіхічнае захворванне, якое суправаджаецца ўстойлівымі зменамі ў псіхіцы, парушэннем звязанасці псіхічных працэсаў, зніжэннем псіхічнай дзейнасці.

[Ад грэч. schizō — раздзяляю, расшчапляю і phrēn — розум.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)