псамафі́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псамафі́л |
псамафі́лы |
| Р. |
псамафі́ла |
псамафі́лаў |
| Д. |
псамафі́лу |
псамафі́лам |
| В. |
псамафі́ла |
псамафі́лаў |
| Т. |
псамафі́лам |
псамафі́ламі |
| М. |
псамафі́ле |
псамафі́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псамафі́л м., зоол. псаммофи́л
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
псаммофи́л зоол. псамафі́л, -ла м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
псамафі́лы, ‑аў; адз. псамафіл, ‑а, м.
Спец. Жывёліны, якія жывуць у пясках (напрыклад, пясчаная блыха, яшчаркі, тушканчыкі).
[Ад грэч. psámmos — пясок і philéō — люблю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)