прышэ́ліца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышэ́ліца |
прышэ́ліцы |
| Р. |
прышэ́ліцы |
прышэ́ліц |
| Д. |
прышэ́ліцы |
прышэ́ліцам |
| В. |
прышэ́ліцу |
прышэ́ліц |
| Т. |
прышэ́ліцай
прышэ́ліцаю |
прышэ́ліцамі |
| М. |
прышэ́ліцы |
прышэ́ліцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прышэ́лец, -льца, мн. -льцы, -льцаў, м.
1. Прышлы, не тутэйшы чалавек.
2. часцей мн. У навуковай фантастыцы: іншапланецянін, які прыляцеў на Зямлю.
Прышэльцы з космасу.
|| ж. прышэ́ліца, -ы, мн. -ы, -ліц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прише́лица прышэ́ліца, -цы ж.; прыблу́да, -ды ж.; чужані́ца, -цы ж.; см. прише́лец.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)